Electric Johnny and his Skyrockets

Rocking & Stomping/Diwa Records

n 1966 was ik manager van het Rijssense bandje The Flying Arrows. Omdat sommige bandleden van Ambonese afkomst waren noemden wij het toen een 'ambonezenband'. Uit die benaming sprak respect omdat ambonezen bekend stonden als zeer muzikaal. Pas later zou de verzamelnaam 'Indorock' worden geïntroduceerd.
Ik was erg gecharmeerd van de muziek van The Flying Arrows. Daardoor was ik uiteraard ook altijd op zoek naar andere bands die gelijksoortige muziek maakten.

Doordat ik al vroeg de single Johnny On His Strings / Black Eyes Rock van Electric Johnny and his Skyrockets (CNR UH 9384) op de kop had getikt, was ik dus ook al lang geboeid geweest door de indrukwekkende kwaliteiten van deze musici.

De platenmaatschappij van Electric Johnny and his Skyrockets bracht oorspronkelijk alleen maar singles en EP's uit van de groep.
Doordat deze 45-toeren platen veel gezocht en verzameld werden, was het al gauw moeilijk om nog gave exemplaren op de kop te tikken.
In 1974 probeerde ik dan ook om CNR (de platenmaatschappij) te bewegen om de eerder uitgebrachte nummers op LP uit te brengen. Omdat de maatschappij daar totaal geen brood in zag, nam ik zelf het risico van het laten persen en verkopen van een langspeelplaat van Electric Johnny en de Skyrockets.

In september 1975 schreef ik in het eerste nummer van “Rock & Roll International Magazine” (dat uitgegeven werd door Albert Aalbers en mijzelf) een artikel over Electric Johnny and his Skyrockets. Datzelfde artikel werd in 1984 herhaald in het zesde nummer van “Rocking & Stomping” (uitgegeven door Diwa).
De onderstaande tekst is gebaseerd op dat artikel.

De Nederlandse instrumentale groepen uit eind vijftiger, begin zestiger jaren hebben soms grootse prestaties geleverd. Of het nu om “Nederlandse” bands als René and his Alligators en Willy and his Giants of om “Indobands” als The Tielman Brothers, The Rollers, The Torero's en Electric Johnny and his Skyrockets gaat, ze brachten alle een puike live-show en ze wisten hun eigen unieke sound ook nog eens over te brengen via plaatopnamen.

Onbekend

Van Electric Johnny and his Skyrockets is jarenlang niet meer bekend geweest dan dat Electric Johnny vermoedelijk Jan Schouten zou heten. Die naam stond namelijk bij sommige nummers vermeld als schrijver van de compositie.
Diverse verzamelaars hebben gespeurd naar meer gegevens van de groep, hebben aangeklopt bij de platenmaatschappij en hebben oude tijdschriften doorgespit op artikelen en informatie. Merendeels tevergeefs, want de groep bleef in duisternis gehuld.

Het mag nu dan ook op zijn minst verheugend genoemd worden dat u hier de volledige geschiedenis van The Skyrockets kunt lezen en dat een groot deel van de plaatopnamen van de groep nu in 1974 voor het eerst op LP verschenen zijn.

Het ontstaan

De oorspronkelijke groep bestond uit de vier broers Schouten. Jan was de leider en speelde sologitaar. Henk Schouten speelde basgitaar, Cor Schouten drums en ritmegitaar en Daan Schouten tweede sologitaar en ritmegitaar.
De groep werd later uitgebreid met bongo/maracasspeler Frans Huysmans (zwager van de broers), zanger Roy Michaels en drummer Gerrit Krause.
De naam Skyrockets werd gekozen omdat de muziek van de groep zich niet beperkte tot één stijl maar verschillende kanten opging. Men dacht aan een vuurwerkpijl die in de lucht alle kanten uitspat.

'Romance'

Het weekblad “Romance” besteedde rond 1962 ruime aandacht aan The Skyrockets met een twee pagina's lang artikel, waarin vijf kleurenfoto's, wat een bijzonderheid was omdat maar de helft van het blad in kleur werd gedrukt in die tijd. Een afdruk van het artikel was bijgevoegd bij de LP.

Wijzigingen

In 1964 kwam er een wijziging in de bezetting van de groep. Zanger Roy Michaels werd beroeps, evenals Gerrit Krause. Voor deze twee kwamen in de plaats Willem Grift, een neef van de Schoutens, en Bob de Groot.
De groep heeft bestaan van 1960 tot 1968 en heeft in de jaren 1960, 1961, 1962 en 1963 opnamen gemaakt voor het CNR-label.
Drie van de broers Schouten wonen nog steeds in Rotterdam en zijn allen nog werkzaam in hun oude beroepen, de elektrotechniek.
De vierde broer is inmiddels naar Amerika geëmigreerd en van zanger Roy Michaels ontbreekt elk spoor. Hij moet ergens in Duitsland zijn terechtgekomen.

Ondanks de populariteit en het vele werk dat ze hadden, hebben de Skyrockets dus nooit de sterren bereikt.

De muziek

De muziek van de Skyrockets beperkt zich, zoals gezegd, niet tot één stijl. Er kunnen drie hoofdvormen worden onderscheiden: pure, wilde gitaarrock (Johnny On His Strings, Johnny's Beat, Swanee River), solide Ventures-achtige rock (Black Eyes Rock, Barcarolle, Begin The Beguine, La Golondrina, Guitar Humoresque) en Zuid-Amerikaanse rock (Carioca, La Paloma, Patricia, Isle Of Capri, South Of The Border, Siboney).
Deze laatste stijl kan met recht een eigen vinding van The Skyrockets worden genoemd. En al ben je niet direct geïnteresseerd in deze vorm, hoe vaker je er naar luistert hoe melodieuzer het gaat klinken.

Rocking & Stomping/Diwa Records