|
Wat is Rock-a-Billy?
Rocking & Stomping/Rock & Roll
Wannéér de term ROCKABILLY precies
opdook in de geschiedenis van de lichte muziek, is niet helemaal
duidelijk. Dan hebben we over het begrip ROCK AND ROLL meer zekerheid,
als het er om gaat de oorsprong van die naam te onderzoeken.
ALAN FREED namelijk was de man die al in 1951 twee veel voorkomende
kreten in de muziek van toen: "Rock" en "Roll"
aan elkaar koppelde tot "Rock-And-Roll". Van de ROCKABILLY
muziek kunnen we zeggen dat deze eigenlijk de voorloper was van
de Rock and Roll muziek.

Ray Campi
Verwarrend wordt het echter als ik zeg dat de term
Rockabilly pas in 1955 voor het eerst werd gebruikt, en dat deze
muzieksoort vanaf toen dan ook "officieel" bestond. Later
werd de Rockabilly gezien als een onderdeel van de Rock & Roll.
De oorspronkelijke schrijfwijze van Rockabilly was "ROCK-A-BILLY",
of afgekort "R-A-B". Verwar deze afkorting niet met "R
& B" Rhythm and Blues.
Voor de duidelijkheid even een korte schets van het ontstaan van
de populaire muziek:
1900 - De BLUES en de JAZZ 1920 - De FOLK en COUNTRY AND WESTERN
1940 - De SWING en de BOOGIE WOOGIE 1945 - De RHYTHM AND
BLUES 1955 - De ROCKABILLY en de ROCK AND ROLL 1965 -
De MERSEY BEAT
Dit is natuurlijk een grof overzicht, er zijn nog ettelijke andere
stromingen en onderverdelingen te noemen, maar in grote lijnen heeft
de hedendaagse popmuziek zijn oorsprong te danken aan deze stijlen.
De popmuziek (dit woord is eigenlijk een afkorting van "populaire
muziek") is ontstaan in Amerika, zou men kunnen zeggen. Behalve
de MERSEY BEAT zijn alle bovengenoemde stijlen Amerikaanse 'vindingen'.
Tot aan de vijftiger jaren was er een zeer strikte scheiding
tussen muziek van de blanke, en muziek van de zwarte Amerikaanse
bevolking. De Blues, de Jazz en de Rhythm and Blues waren de muziek
van de negers. De Country and Western was een puur blanke aangelegenheid,
de BIG BANDS die Swing-muziek speelden waren voornamelijk blank
en de Boogie Woogie uit de veertiger jaren werd door zowel zwart
als blank geadopteerd.
De negermusici hadden echter uitsluitend zwart publiek en de blanke
musici werkten uitsluitend voor blank Amerika. En ook de diskjockeys
uit die tijd werkten niet bevorderlijk voor het opheffen van deze
scheidingen. Dit had dan tot gevolg dat zwarte muziek nauwelijks
op de radio aan bod kwam, want de diskjockeys waren alle blank.
De algemeen gebruikte term voor zwarte muziek uit die tijd was "RACE
MUSIC" (rassenmuziek), en die term werd gebezigd om afkeuring
voor die muziek uit te drukken. De al genoemde ALAN FREED, die
ook diskjockey was, doorbrak de scheidingsmuur tussen blank en zwart.
Hij draaide alle platen die hij goed vond, ongeacht of ze door negers
of blanken gemaakt waren.
De COUNTRY AND WESTERN muziek is van essentieel belang geweest voor
het ontstaan van de Rockabilly muziek. Een van de nevenstijlen van
de Country & Western was (en is nog steeds) de HILLBILLY. De
Hillbilly muziek is ontstaan onder invloed van de veertiger jaren
Swing en Boogie Woogie. Het is zuivere Country & Western, met
als basisinstrumenten de gitaar, de viool ('Fiddle' in het Engels),
de 'steelguitar' (ook wel Hawaiian-gitaar genoemd) en de grote staande
contrabas. Alles werd akoestisch gespeeld, zonder versterking dus.
Eigenlijk kun je zeggen dat de Hillbilly muziek, evenals de WESTERN-SWING
(ook een onderdeel van de Country & Western, maar dan met Jazz-achtige
invloeden), zoals die gespeeld werd in de veertiger en begin vijftiger
jaren, al een soort Rockabilly was.
De Hillbilly, de Western-Swing en de Rockabilly hebben alle drie
als kenmerk dat ze overwegend snel (in 'uptempo') gespeeld worden.
Ik sprak al over Alan Freed, die volop Rhythm and Blues, negermuziek
dus, draaide in zijn radioprogramma's. Mede daardoor begon de Rhythm
and Blues langzaamaan door te sijpelen in de andere muzieksoorten,
en met name in de "blanke" muziek. De Hillbilly-zanger
die van onschatbaar belang is geweest voor alle latere muziek (en
tot op heden door zijn composities nog steeds is), en in het bijzonder
voor de Rockabilly, was HANK WILLIAMS. Vanaf 1945 tot aan zijn dood
in 1953 heeft hij heel wat wereldberoemde composities geproduceerd,
waaronder "JAMBALAYA". In Hank Williams' muziek zaten
heel wat negerblues invloeden, elementen die ook in de latere Rockabilly
van groot belang waren. Een ander figuur die later wereldberoemd
zou worden, was in dezelfde tijd als Hank Williams zijn grootste
successen beleefde, nog een echte "Hillbilly": BILL
HALEY. Vanaf 1945 maakte deze Bill Haley nog zuivere Country/Hillbilly/Western-Swing
muziek. Maar Bill Haley was steeds gefascineerd geweest door Blues
en Rhythm & Blues-zangers, en vanaf 1950 begon hij dan ook songs
van die mensen op zijn repertoire te zetten. Vooral de Rhythm and
Blues zanger JOE TURNER inspireerde Bill Haley. Haley's muziek
is niet direct onder Rockabilly te rangschikken. Enerzijds was zijn
muziek nog teveel Hillbilly en anderzijds was het teveel Rhythm
and Blues. Bill Haley gebruikte op zijn platen naast het bekende
Hillbilly instrumentarium ook instrumenten als accordeon en saxofoon.
Ik noemde reeds de Rhythm and Blues zanger JOE TURNER, die
een echte "Shouter" was. Het woord "Shouter"
is moeilijk te vertalen, omdat de letterlijke vertaling "Schreeuwer"
betekent. In elk geval is duidelijk dat Joe Turner een luidruchtige
zanger was. FATS DOMINO daarentegen, ook een Rhythm and Blues zanger,
had een veel zachter stemgeluid. Hij werkte in dezelfde traditie
als Joe Turner e.a., beschreef in zijn eerste compositie (tekst
en muziek van een song) zijn eigen lichaamsomvang ("THE FAT
MAN" = De dikke man), en nam dit nummer voor de plaat op in
1949.
Als geboortejaar van de echte Rockabilly kunnen we 1954 aanmerken.
Zijn bijnaam was: "THE HILLBILLY CAT"... We zijn nu aangeland
in MEMPHIS, in de SUN-studio's van SAM C. PHILLIPS, en de zanger
waarover we het gaan hebben is natuurlijk ELVIS PRESLEY! Ook
Elvis Presley poogde als Hillbilly/Country zanger succesvol te worden.
Elvis speelde wat gitaar, en SUN-baas Phillips (met dubbel L) hoorde
wel wat in Presley's stem. Na wat studio-geëxperimenteer met
Country-songs, wat niet erg succesvol verliep, ontstond dan plotseling,
eigenlijk meer bij wijze van grap dan als serieus bedoeld, de onvervalste
ROCKABILLY-SOUND. Als begeleiders van Elvis waren in de Sun-studio's
aanwezig: Scotty Moore op elektrisch versterkte sologitaar, Bill
Black op contrabas en vaak ook D.J. Fontana op drums. Soms ook zorgde
alleen Bill Black op zijn bas voor de ritme-effekten. Want het kenmerkende
van de echte Rockabilly-muziek is dat de grote (contra-)bas op een
specifieke, "slaande" manier bespeeld werd en wordt. Men
noemt dit op zijn Engels "SLAPPING BASS". Het grote
verschil met de Hillbilly-muziek was dat in de echte Rockabilly
altijd drums of andere ritme-effekten te horen waren. SAM PHILLIPS
was al vanaf 1950 bezig met het opnemen van allerlei Blues-, Rhythm
and Blues- en Country-muzikanten. Hij zocht steeds naar bijzondere
dingen. Artiesten die in andere studio's niet aan bod kwamen, kregen
bij Phillips sneller een kans. Hoe het kwam weet ik niet, maar een
geweldig groot aantal van de latere wereldsterren zijn op z'n minst
eenmaal in de SUN-studio's geweest. Niet van álle zangers
en groepen die bij hem kwamen bracht Sam Phillips platen uit, sommige
nam hij zelfs niet op of hij wiste de opnamen ervan later weer uit.
Ook is bijna geen enkele artiest op het SUN-label zelf tot grote
hoogte gekomen. De meesten werden pas echt groot op een ander (groter)
label. (Het woord "label" duidt enerzijds op het etiket
wat op beide zijden van een plaat is geperst, en anderzijds op de
naam van de platenmaatschappij.) Maar datgene wat Sam Phillips hééft
opgenomen en op plaat uitgebracht, maakt hem naar mijn gevoel onsterfelijk.
Je zou zelfs kunnen stellen dat de Rockabilly/Rock and Roll en de
daaruit voortgekomen popmuziek in de Sun-studio is ontstaan.
Twee andere studio's die in diezelfde tijd van groot belang waren
zijn: CHESS en SPECIALTY. Sam Phillips was begonnen met zwarte
blueszangers en blanke country-artiesten. Door de nog steeds aanwezige
scheidingslijn tussen beide groepen, en de dientengevolge splitsing
in de platenmarkt, zocht Phillips iemand die de spontaniteit en
de inzet van de negerzangers bezat, maar die toch geaccepteerd zou
worden door het blanke publiek. Met ELVIS PRESLEY werd Phillips
wensen verre overtroffen. Elvis zong als een neger, bewoog zich
als een neger, had oude blues-songs op zijn repertoire, maar was
toch eigenlijk een "gewone" Hillbilly.
Na Elvis Presley, die voor het SUN-label maar 5 singles maakte en
toen aan RCA-Records verkocht werd, kwam er een gigantische stoet
navolgers van deze zo sensationele nieuwe muziekstijl. Alle navolgers
waren blank. En we kunnen ook wel stellen dat ROCKABILLY een puur
blanke aangelegenheid was en nog is. Veel van de vroegere Hillbilly-groepen
schakelden om naar de Rockabilly (omdat Rockabilly eigenlijk een
moderne vorm van Hillbilly was), maar toch stonden veel Country-artiesten
niet helemaal achter dat "nieuwe gedoe". De meesten keerden
dan later ook weer terug naar de Countrymuziek. Al met al hebben
maar weinig groepen het nivo en de intensiteit van Elvis Presley
weten te bereiken. Ook al omdat de muziek eigenlijk te elementair
en primitief was. Twee zangers die Elvis' kwaliteiten konden evenaren
waren CARL PERKINS en BUDDY HOLLY. Ook de muziek van JOHNNY CASH
uit die tijd was een soort Rockabilly. Maar de Rockabilly ontwikkelde
zich verder. Al gauw ging men zoeken naar een voller geluid. Men
ging meer instrumenten gebruiken zoals de piano en de saxofoon,
en de elektronica was in opkomst.
In 1955/56 ontstond dan de ROCK AND ROLL. Alhoewel de Rockabilly
bleef voortleven, was het toch de Rock & Roll die voor de GROTE
REVOLUTIE zorgde. En dan voor zowel blank als zwart. Alle voorgaande
stijlen uit de twintigste eeuw werden verenigd en kwamen tot een
hoogtepunt in de Rock & Roll.
Na tientallen jaren dat slechts een handjevol verzamelaars en liefhebbers
zich nog bezighield met de Rockabilly muziek, is de Rockabilly weer
terug. Thans in de tachtiger jaren is ze zelfs weer springlevend.
Maar het is een ander soort Rockabilly geworden. De authentieke
Rockabilly werd door Amerikanen gemaakt. De Rockabilly van nu wordt
voor het grote deel door Engelsen gemaakt. Denk maar aan namen als
SHAKIN' STEVENS, MATCHBOX en THE STRAY CATS (trouwens van oorsprong
Amerikanen). Misschien kunnen we stellen dat de huidige Rockabilly
een aangepaste versie van de vijftiger jaren Rockabilly is. Ook
in Amerika zelf gaat men de (nieuwe) Rockabilly muziek weer waarderen.
De man die daar al vanaf 1970 tracht de Rockabilly nieuw leven
in te blazen, is de uit Duitsland/Italië afkomstige RONNY WEISER.
In zijn eigen opnamestudio brengt hij uit de obscuriteit gehaalde
originele Rockabilly artiesten opnieuw voor de microfoon. En brengt
de gemaakte opnamen vervolgens uit op zijn ROLLIN' ROCK label. Eén
van Ronny's artiesten, de zanger en multi-instrumentalist (hij bespeelt
bijna elk instrument) RAY CAMPI (van beroep leraar Engels) bepaalt
momenteel voor een groot deel 't gezicht van het ROLLIN' ROCK label.
De foto op de voorzijde van deze brochure toont Ray Campi in innig
samenzijn met zijn staande bas.
Met dit verhaal is de geschiedenis van de ROCKABILLY natuurlijk
bij lange na niet volledig verteld. Het is bedoeld om u enigszins
een beeld te schetsen van de ontwikkeling die tot het ontstaan heeft
geleid, en van de elementen waaruit deze muziekstijl is opgebouwd.
© 1981 Dick Waanders Publicaties
Rocking & Stomping/Rock & Roll
|