Stray Cats reünieconcert

Voor het eerst in tien jaar komen de leden van de Amerikaanse rockabillyband Stray Cats weer bij elkaar. Gitarist-zanger Brian Setzer, bassist Lee Rocker en drummer Slim Jim Phantom zullen op 1 juli voor een éénmalige show afreizen naar de AFAS Live in Amsterdam.

De band onder leiding van rock ‘n roll icoon Brian Setzer werd in 1979 opgericht door het toen piepjonge drietal. De muziek die zij maakten werd sterk beïnvloed door rockabilly uit de jaren ’50 gecombineerd met de punkmuziek uit hun eigen tijd. De Stray Cats veroorzaakten een wereldwijde rockabilly revival en behaalde enorme successen in Europa met hits als Runaway Boys, Stray Cat Strut en Rock This Town. Bandleider Brian Setzer heeft naast de Stray Cats een succesvolle solo-carrière opgebouwd met onder andere zijn Brian Setzer Orchestra, een rockabilly Big-Band waarmee hij enkele Grammy Awards in de wacht sleepte.

Tien jaar geleden nam de band voor onbepaalde tijd afscheid van het publiek en gaf in het kader van dat afscheid een concert in een razendsnel uitverkochte Heineken Music Hall (nu Afas Live). Na tien jaar druk te zijn geweest met hun solo-carrières, komen de bandleden samen om hun 40-jarig jubileum te vieren met een een nieuw album én een wereldtour. Op 1 juli maken de Stray Cats hun opwachting in de Amsterdamse AFAS Live.
(rock-n-roots.nl)

 

Tedeschi Trucks Band naar Nederland

De twaalfkoppige blues-, rock- en soulmachine Tedeschi Trucks Band komt terug naar Nederland. Op 4 april 2019 zal de onnavolgbare live-band te zien zijn in Muziekgebouw Eindhoven en later die maand, op 24 april in TivoliVredenburg Utrecht.

De Tedeschi Trucks Band stond in maart 2017 voor het laatst in Nederland, toen in een volle AFAS Live. Een jaar eerder speelden ze op een maandagavond het dak van een uitverkochte Grote Zaal in TivoliVredenburg waar ze in april dus wéér zullen neerstrijken.

Tedeschi Trucks Band - onder leiding van gitarist Derek Trucks en zijn vrouw, zangeres Susan Tedeschi - heeft in de afgelopen jaren een reputatie opgebouwd als één van de grootste live-bands ter wereld. Hun setlist is geen avond hetzelfde en met hun genre-oprekkende muzikale vakmanschap brengen ze naast hun eigen Grammy-bekroonde repertoire ook met het grootste gemak sublieme uitvoeringen van klassiekers van onder andere Joe Cocker, Miles Davis, Sly & The Family Stone, Derek & The Dominos, The Allman Brothers en vele anderen. Derek Trucks staat overigens op nr.16 van de lijst '100 Beste Gitaristen Aller Tijden' van Rolling Stone Magazine en tourde in de band van Eric Clapton en speelde 15 jaar lang leadgitaar in de legendarische Allman Brothers Band alvorens zijn eigen band op te richten.

De laatste release van de band, de live registratie 'Live From The Fox Oakland' welke werd genomineerd voor een Grammy, laat goed zien en horen dat deze band hard op weg is de wereld compleet in te pakken en het allesbehalve rustiger aan te willen doen!

'An Evening With Tedeschi Trucks Band', een avondvullend programma op 4 en 24 april 2019. De kaartverkoop loopt uitsluitend via de websites van de betreffende zalen.
(rock-n-roots.nl)

 

3-DIM Talentenjacht, Almelo 1967

3-DIM Talentenjacht, Almelo 1967

 

Beat en Jazz Concours, Deventer 1965

Nu inclusief interviews (mp3) met organisator Joop v/d Kroft en bezoekers.

Beat en Jazz Concours, Deventer 1965

 

16+ BEAT, Nijverdal 1965

Inclusief interviews (mp3) met Dick van Corbach, zangeres Sonja de Vries, bezoekers en politie.

16+ BEAT, Nijverdal 1965

 

Amateurshow, Hellendoorn 1965

Met aankondigingen door Daan Bod (mp3).

Amateurshow, Hellendoorn 1965

 

Greyhound in de Cotton Club, Almelo

Klaas Vermeulen en Sjoerd Heijda zijn inmiddels de 60 gepasseerd en zijn al 40 jaar een bluesduo. En wat voor een duo! Klaas speelt fabelachtig mooi en perfect harmonica en kan daarbij zeker tippen aan de grootste Amerikaanse bluesgrootheden zoals bijvoorbeeld Little George Smith en Little Walter. (Die staan toevallig naast elkaar in mijn platenkast, vandaar dat ik ze noem.)
Sjoerd zingt en speelt gitaar. Ook beheerst hij het pianospel, maar dat laat hij vandaag maar één keer horen. Zijn dagelijkse werk is het stemmen en restaureren van piano's, dus hij kan zoveel spelen als hij wil. Voor mij had hij wel meer nummers mogen voorzien van zijn spel, want bluespiano heeft mijn voorkeur.

Greyhound speelt puur akoestisch, naar eigen zeggen, en dat lijkt nogal kaal. Maar de mondharmonica en de gitaar worden wel versterkt. En wel zodanig dat er een mooi vol geluid uit komt. Het gitaarspel van Sjoerd kan daardoor zowel welluidend als pittig en fel zijn, maar snerpend wordt het nooit. (Tot geluk van Riya, die daar niet goed tegen kan.)

Greyhound heeft al heel vaak opgetreden gedurende haar bestaan, van grote festivals tot straatoptredens tijdens plaatselijke zomerfeesten aan toe. Maar er is één ding dat - verbazingwekkend - nog nooit tot stand is gekomen: een hele LP of CD! Ooit zijn er opnamen gemaakt voor een verzamel-LP waar 4 nummers van Greyhound op zijn gekomen.
De CD is er nu zeer recentelijk toch gekomen, en zoals alle artiesten dat doen probeert men die tijdens de concerten aan de man te brengen.

Uitzonderlijk vervelend is echter de zeer geringe opkomst van bezoekers vandaag. Daardoor kan Greyhound haar CD ("Double Sixty") niet kwijt, en is het de vraag of er nog wel vaker blues van grote klasse te horen zal zijn in de Cotton Club.
Want het duo Greyhound is een klasse apart. Volgens Riya is dit het beste concert wat ze hier tot nu toe heeft gehoord. En dat wil wat zeggen, want alle andere optredens zijn beslist ook de moeite waard geweest.

Vóór de pauze brengt Greyhound blues-klassiekers, waarvan Jimmy Reed's "Baby what you want me to do" het hoogtepunt vormt. Het gitaarspel van Sjoerd is hier krachtiger dan het origineel van Reed. Na de pauze brengen Klaas en Sjoerd alle 12 nummers van hun CD, exact in dezelfde volgorde. Daaruit blijkt het duo veel verschillende stijlen te beheersen, van vooroorlogse blues van Big Bill Broonzy tot "moderne" jaren vijftig en jaren zestig blues.
Een hoogtepunt op de CD en nu live, is het nummer van Klaas die in zijn eentje een spetterende mondharmonica-solo speelt. Voor mondharmonica-liefhebbers is dat alleen al de aanschaf van de CD waard.

 

Sugarland Express

In het Almelose museum "Huis Van Katoen En Nu" is eind vorig jaar een mooi initiatief ontstaan: de Cotton Club. Elke laatste zondag van de maand speelt er dan gratis een lokale jazz- of bluesband. Zo hebben de Hot Dogs jazzband, Trio Johan Bijkerk en Sjoerd Heijda (helft van het bluesduo Greyhound) er al opgetreden. Vorige maand met opnieuw The Hot Dogs waren praktisch alle stoelen bezet.
Afgelopen zondag was er een minder bekende formatie, genaamd Sugarland Express. Ook voor ons onbekend en gezien de repertoire-omschrijving enigszins een gok.

Gezien het driedaags Lente Festival in het nabij gelegen centrum, waarbij op vier pleinen grootse zangkoren uit Duitsland en Nederland hun kunsten komen vertonen, en er ook nog allerlei ander vermaak zoals een grote kunstmarkt aan de gang is, hadden we al een voorgevoel dat de Cotton Club dit keer minder goed gevuld zou zijn.

De leden van de nieuwe formatie Sugarland Express lieten zich niet uit het veld slaan door de lage opkomst en de enorme hitte, maar hadden er duidelijk wel last van. De ruimte heeft namelijk geen airconditioning en kan ook niet verduisterd worden.
De band zegt een voorliefde te hebben voor authentieke muziekstijlen: blues, jazz, soul, rock, country en pop. Voor 'pure' muziek ben ik altijd te porren.

De aanwezigheid van een Hammond-orgel in een band kan twee dingen betekenen: goed nieuws of slecht nieuws. In dit geval pakte het resultaat erg goed uit.
De band bracht afwisselend vocale blues/jazz en instrumentale nummers. Van de blues vormde 'The Sky Is Crying' het hoogtepunt. De ijzingwekkende stem van maker Elmore James werd nu krachtig vertolkt door zangeres Jenny Visser. En de gitarist transformeerde zijn gitaar op magnifieke wijze in een slide-guitar.

De instrumentale nummers waren gebaseerd op werk van o.a. Booker T and the MG's. In die nummers kwam het prachtige geluid van de hele band goed tot zijn recht. De organist zorgde voor een aangename fundering voor de soepele klanken van de bassist, gitarist en de drummer. In een enkel nummer kwam de schuiftrompet te voorschijn, maar die kwam door de krappe ruimte niet goed tot zijn recht.

Zo'n vijftig jaar geleden had ik het plan om een puur instrumentale rockband op poten te zetten. Mijn grote voorbeeld was toen (en is nog steeds) de Amerikaanse formatie Bill Black's Combo.
Sugarland Express deed mij in de instrumentale nummers denken aan werk van Bill Black. En mijn vroegere ideaal kwam meteen weer in mijn gedachten. Destijds zou ik deze jongens zonder aarzelen hebben geanimeerd tot het vormen van mijn favoriete rock- & bluesband.

De leden van Sugarland Express zijn getalenteerde musici die samen kunnen uitgroeien tot een formatie van grote klasse. Zij het instrumentaal, vocaal of beide. Ik acht ze nu al rijp voor kwaliteits-plaatopnamen.
Uiteraard moet er nog volop geoefend worden om tot grotere perfectie te komen, en vooral aan de eindes van sommige nummers zou nog wat geschaafd kunnen worden.

Mocht de band niet bekend zijn met Bill Black's Combo, of als men nog meer repertoire-ideeën wil hebben, dan kan men altijd contact met mij opnemen.

 

VINYL Magazine

Vinyl Magazine

Vinylliefhebbers die altijd trouw zijn gebleven aan het mooiste medium om pure muziek op te beluisteren, de vinyl-LP, single en EP, kunnen anno nu hun geluk niet op. Er komen steeds meer nieuwe en heruitgebrachte platen op de markt, er zijn volop bedrijven die oude en nieuwe platenspelers op de markt brengen, er wordt weer analoge weergave-apparatuur gemaakt en niet in de laatste plaats: er is weer een professioneel Vinylmagazine in Nederland.

Het mooi uitziende tijdschrift van 100 pagina's verschijnt voor het eerst in april 2017. De bedoeling is dan om 4 nummers per jaar uit te brengen. Helaas slaat in december 2017 het noodlot toe: de uitgever gaat failliet. En na een doorstart zal Vinyl Magazine niet tot de geredde uitgaven behoren. Dat is althans de informatie die ik van de voormalige uitgever ontvang als ik navraag doe. En ik veronderstel dat het voorlopig bij de drie verschenen uitgaven zal blijven.

Tot mijn grote verrassing tref ik gisteren echter VINYL Magazine VOL.IV 2018 op onze deurmat aan. Gemaakt door dezelfde redactieleden en uitgegeven door een (iets) andere uitgever. Het prettige is dat de bestaande abonnementen gewoon doorlopen, want zoiets kan ook wel eens anders uitpakken na een doorstart.

Op de inhoud van het magazine kom ik later nog terug. Wel kan ik alvast zeggen dat ik en veel lezers van Rocking & Stomping er qua muziek niet goed voorstaan bij VINYL Magazine. Onze voorliefdes zijn tot op heden nog niet aan bod gekomen. Dat zijn Rock & Roll, Blues, Boogie Woogie, Rhythm & Blues, Rockabilly, Hillbilly, Country & Western, Instrumental en Swing. Toch geen geringe muziekstijlen, zou ik denken. Hier is toch alle latere popmuziek uit voortgekomen.

Nee, de redactie heeft meer affiniteit met de latere jaren zestig en zeventig popmuziek. En dan is het logisch dat daar de meeste aandacht naar uitgaat.
Behalve over de muziek valt er echter nog heel wat meer interessants te lezen: platenbeurzen, platenwinkels, platenperserijen, platenspelers, versterkers, verzamelingen, verzamelaars, boeken, juke-boxen, nieuwe platen, interviews, groepen, geschiedenis enzovoorts.

En vergeet vooral niet het "lotgenoten-" of "fanclub-effect", waardoor de lezers van VINYL Magazine als het ware een onderlinge band voelen zonder dat ze elkaar kennen.

N.B. Het blad is in oktober 2018 na 6 uitgaven weer opgedoekt.


Top

Vinyl Records

Index page

Disc-o-Foon

R & S

Rock & Roll

Blues

Instrumental

Rock & Beat

Bill Black's

Rockbands

Dansproject

Magazines

Herinneringen

Vinylreservaat

Museum

Draagtassen

Diwa Records

Contact

 

www.stomping.nl © 1999-2019 Dick Waanders